Weer wat nieuws. Oud nieuws is tenslotte ook nieuws.

Nieuws is nieuws is nieuws.

Ja, daar is-ie weer. Zonnewereld, Schaduwwereld.

De eerste controles beginnen nu aan een eind te komen. Nog 2/3 van het laatste hoofdstuk en dan zijn de ergste fouten er wel uit.

HellehondDaarna ga ik aan de slag met de opmerkingen van een aantal mensen die het verhaal alvast hebben gelezen. Die hebben me de zwakke plekken aangewezen en plekken waar het een en ander aan mankeert.

Iedereen die daarmee geholpen heeft: hartelijk bedankt!

Ondertussen ben ik ook bezig met het bedenken en maken van de omslag voor dit boek. Teveel ideeën en te weinig tijd om daar echt achteraan te gaan, dus daar gaan nog wat weken Emoji tandeninzitten. Niet getreurd, het boek is toch nog niet klaar. Als me dit allemaal voor het einde van dit jaar lukt ben ik al dik tevreden.

Oja, over dat schatje hierboven: die kwam tevoorschijn toen ik op hellehond zocht. En nee, de hellehonden in mijn verhaal zien er niet zo uit. Ik bedenk ze zelf wel; da’s veel leuker dan een beeld van iemand te pikken, en ook wel zo netjes.

Nog een tip van de sluier? In het verhaal zitten elfjes. Nou ja… elven. En het zijn geen lieverdjes. Zeg maar rustig etterbakkies met een grote bek. Meer vertel ik er niet over hoor! Dan is de lol eraf!

Even iets heel anders.

Omdat ik toch niets te doen heb (ja, lach maar, ik doe mee) ben ik naast de nieuwe fantasy-serie ook aan… drumroffel… een toneelstuk begonnen.

toneel

Dat is toch wel wat anders om te schrijven. Ik heb dus maar een boek gekocht om na te lezen wat ik eigenlijk aan het doen ben. Daaruit kwam dat ik het verkeerd aan het doen was dus ben ik opnieuw begonnen. Het lijkt er nu een stuk meer op.

Binnenkort dus in een theater. Nou ja, binnenkort is misschien wat optimistisch maar het is wel een uitdaging. Of het wat wordt weet ik niet eens, dus wie het weet mag het zeggen. (Niet flauw doen en wachten tot het duidelijk is!)

Nou, dat was het wel weer voor deze keer. Ik had eigenlijk het idee om in plaats van zo’n bak tekst eens een video-blog neer te zetten maar wie wil dat nou zien. Dan maar zo, toch? 😀

Groetjes en tot de volgende keer!!

Paul

Weet je nog? Dat molenverhaal?

Het begin van het molenverhaal.

Ik heb het opgezocht. Het was half december 2016. Ik moesteven naar onze lokale molen voor meel, om brood te bakken.

Toen ik naar buiten liep had ik zo’n half idee van ‘het zou best leuk zijn om eens een verhaal met molens te schrijven’.

Op de fiets naar huis (en dat duurt niet lang) kwamen er allerlei ideeën los en die middag ben ik gaan schrijven.

Vier maanden later.

spookje
Hoe gaat het boek heten?

Vier maanden en een paar weken later is het verhaal al in de redactiemodus. Domme zinnen ontdommen, tikfouten verbeteren en hopen dat al die acties geen nieuwe tikfouten introduceren. Een kennis heeft intussen hoofdstuk na ruw hoofdstuk meegelezen en feedback gestuurd over wat wel en niet klopte. Dat is een heel belangrijke fase in het schrijven van een boek.

Gedurende al die activiteiten was er een spookje dat maar boven mijn hoofd bleef hangen. Dat fluisterde constant: “Hoe gaat het boek heten?”

Het is een hele tijd gelukt om dat fladdergeval aan de kant te duwen, want het boek was tenslotte nog lang niet klaar. Nu wordt dat onderdeel van het project wel spannend. Redactiemodus betekent dat het verhaal een heel eind klaar is. Er moet iets met een omslag gebeuren en wat staat er op een omslag? Juist. Een titel. Dan wordt het toch langzaamaan tijd om daar iets voor te bedenken.

Werelden.

In het verhaal zijn verschillende werelden. De bijzondere die ik hier introduceer is de Schaduwwereld. Nou, dat is dan makkelijk. Het boek heet ‘Schaduwwereld’, wat doe je dan moeilijk?

Nou, kijk… er is al een boek dat zo heet. Nou is dat een boek in een heel ander genre dus is dat het punt niet, maar een voortvarende schrijver ergens anders in de wereld heeft een fantasyserie genaamd ‘Schaduwwereld’ geschreven. Tja, dan is het toch even vervelend. Men moet niet gaan denken dat ik een soort aanhangsel heb geschreven, of zelfs plagiaat heb gepleegd.

Gelukkig is er in het verhaal nog een wereld te vinden: de Zonnewereld. En bij een bezoek een een vriendin/collega-schrijfster kwam opeens, na een beetje brainstormen, de perfecte titel tevoorschijn.

Zonnewereld, Schaduwwereld.

Schaduwwereld

Zoiets dus, maar dan anders. Hoe het eruit gaat zien dat is nog een verrassing. (Ook voor mij. Troost je dus en anders kom je maar een zakdoekje halen.)

Ik ben blij dat die kogel door de spreekwoordelijke kerk is. Een titel is belangrijk voor een boek en die moet dan ook nog aanspreken en bij het verhaal passen. Op dat punt ben ik dus nu aangeland. 🙂

Fijne dag, ik ga verder met redigeren! Ik zie je wel bij de molen.

Paul