Wie gaat er mee naar de Schaduwwereld?

Het boek is er!

Ben je niet bang? Heb je lef? Zie je het wel zitten om wat enge dingen mee te maken?

Zonnewereld, Schaduwwereld is vanaf nu te koop. Als e-boek bij The BlackSheep Indie, en als paperback bij MijnBestseller.

De papieren uitgave gaat ook bij Bol.com verschijnen maar dat duurt nog even. Computers, he, dat gaat allemaal niet zo snel. 😉

Andere e-bookwinkels volgen over een tijdje!

 

Als je wilt weten wat boek-blogster Veronique Jansen van dit boek vond kun je dat op haar website nalezen. Ik haal even brutaal aan:

Het is beeldend geschreven en dit komt vooral tot uiting bij de beschrijving van de vreemde wezens. Hier komt de fantasie van Paul tot leven.

Snel lezen dus! 🙂

Zonnewereld, Schaduwwereld. Het avontuur op papier.

Jaaa, het is bijna goed. Nog niet helemaal maar vandaag kreeg ik de proefdruk binnen. Kijk eens:

zonnewereld

Het boek gezien op de rugleuning van mijn zitbank. (Zo weet je dat ik zoiets dus ook heb.)

zonnewereldHier een blik op de rug. Dat was ook een aparte opgaaf.

Een deel van de molenwiek loopt erop door. Ik vond dat wel wat hebben, dus heb ik het zo gemaakt.

🙂

zonnewereld

 

 

 

 

 

 

Een voorproefje van de binnenkant. (Evelien, ze weten het nu allemaal! 😉 )

Ik moet nog een paar kleine dingetjes aanpassen en verbeteren maar ik ben hier heel blij mee. 🙂

Bijna is het zover. Zeg maar “Dag, Zonnewereld”…

Bijna is het zover.
Zonnewereld, Schaduwwereld.

Volgende week, mensen. 15 december. Dan komt het e-boek uit. Ja, E-BOEK. Ik wrijf het er nog maar eens in. Het papieren exemplaar is nog lang niet klaar.

Waar is het te koop? (Hebben jullie niet opgelet???)  Bij The BlackSheep Indie natuurlijk. Dat heeft voorlopig het alleenrecht op dit boek. Amazon-lezers moeten nog even geduld hebben.

Wat kun je verwachten van dit boek?

Wat doe jij als in de bibliotheek iemand vraagt: “Help je mij om monsters te bestrijden?” Het groepje mensen dat dit overkomt stapt een avontuur in waar ze niet eens van durven te dromen.

Monsters en andere vreemde wezens, gevaar en ontvoering; de strijd tegen het onheil uit de Schaduwwereld vraagt heel wat van de groep.

Zou jij er klaar voor zijn? Zou jij dat avontuur aangaan? Ga mee naar de Schaduwwereld en beleef het zelf!

Ben je nog niet overtuigd?

Als je nog meer wilt is hier het begin van het eerste hoofdstuk:

1. De molen.

“Hé, wat is er met jou aan de hand?” Gerda keek Mischa aan die met zijn zakdoek zijn gezicht af stond te vegen. “Dat lapje heeft geen zin. Jij moet chemisch gereinigd worden. Ik had je nog zo gewaarschuwd, maar je wilde niet luisteren.”

Yigit grinnikte. “Hij heeft meer aan een zwaailicht en een megafoon. Anders hoort-ie het niet.”

Mischa keek driftig naar de Turkse man van zijn team. “Wil jij alsjeblieft je bek houden. Het was heftig vannacht, ik ben hartstikke kapot.” Hij klonk geïrriteerd. “Waar zijn Ashna en Rob?”

Gerda haalde haar schouders op. “Misschien moeten ze een omweg nemen. De afspraak was om niet op elkaar te wachten dus vertrekken we nu.” Ze liep naar de deur en tikte een code in op het paneel ernaast. Het slot klikte. “Komen jullie nog? En kijk jij een beetje uit met je hand, Yigit?”

Yigit knikte. De hand met de zakdoek erom gebonden hield hij voorzichtig vast. De oorspronkelijk witte zakdoek was veel te rood naar Gerda’s zin.

Nadat de groep het halletje in was gegaan, controleerde Mischa of de deur goed dicht zat. Daarna klommen ze de trap op naar de molen. Het was er stil. Precies goed. Gerda keek even omhoog naar de indrukwekkende, houten constructie van de molen. “Bijzonder. Het blijft bijzonder.”

“Best,” mopperde Mischa die echt moe was. “Blijf jij maar kijken. Ik ga douchen en dan pitten.” Daar waren ze alle drie wel aan toe. Mischa viste een sleutel uit zijn zak en maakte de grote, houten buitendeur open. “Hup. Eruit allemaal.”

“Jezus, doe effe rustig,” mopperde Gerda op haar beurt terwijl ze de molen verliet. “Je bent hier de baas niet.” Ze knipperde tegen het zonlicht dat hen begroette.

Yigit hield de zon met een opgeheven hand uit zijn ogen. “Ik wil jullie vandaag niet meer zien. Tenzij er iets gebeurt. Dan zien we elkaar hier weer. Ik hoop het niet.”

“Ik ook. De groeten, mensen. Ik ga douchen,” zei Mischa. “Ik voel me alsof er van alles in mijn haar zit.” De twee anderen wensten hem een fijne dag waarna de lange knaap wegbeende.

“Ik weet niet wat er met hem aan de hand is,” zei Yigit. “We moeten eens met hem praten. Hij maakte bijna een paar stomme fouten vandaag.”

Gerda beet op haar onderlip en knikte. Mischa had het team vandaag een keer bijna in gevaar gebracht. “Moeten we het binnenkort met hem over hebben, maar niet nu. Ik ga ook naar huis. Tot later. En laat de dokter naar die hand kijken. Die ziet jou tegenwoordig verdomme vaker dan je vriendin. Je moet echt wat voorzichtiger worden, Yigit.”

Yigit keek schuldbewust. “Is goed. Morgen als eerste. Güle güle. Tot ziens.”

En als je nog meer gratis wilt…

Vind je het nog niet genoeg? Klik-ren dan naar The BlackSheep Indie en haal gratis het preview-exemplaar op (let op, EPUB!) met nog meer vooruitkijkplezier!

Nanowrimo: het einde. En nog wat over Zonnewereld, Schaduwwereld

Nanowrimo – het einde van November

Nanowrimo 2017 stats

Zo ziet het er dus uit als ik een keer gek doe voor Nanowrimo. Ik houd me niet zo aan de geplande tijdlijn, ik stuif er als een malloot overheen. Ik heb ondanks dat niet mijn doel helemaal gehaald. Het doel van Nanowrimo is minimaal 50.000 woorden. Omdat ik twee verhalen schreef hoopte ik op 100.000 woorden. Ik ben bij de 95.292 blijven steken. Drukte op verschillende fronten heeft daaraan ‘bijgedragen’. Nou ja, die laatste loodjes haal ik nog wel in; de verhalen zijn nog lang niet klaar.

De verhalen

HeksJa. Twee stuks. Een Engels en een Nederlands, beide over heksen. Het Engelse zal ik op mijn Engelse blog nog uitgebreider bespreken, maar niet nu nog niet. Het Nederlandse wordt wel aardig denk ik. Een alfa-lezer (iemand die de hoofdstukken onderhand vers van de schrijfpers leest) is aardig enthousiast. Ik moet het zelf nog even zien maar het geeft hoop. Er moet wel wat aan verspijkerd worden. De hoofdpersoon werd opeens een jaar of 4 ouder na 5 hoofdstukken. Zoiets kan gebeuren.

December wordt spannend.

Want in december komt “Zonnewereld, Schaduwwereld” eindelijk uit. Ik heb vanmorgen de e-boek-bestanden naar de grote cheffin van The Black Sheep Indie gestuurd zodat ze het een en ook het ander voor elkaar kan boksen voor de grote dag. (15 december 2017, zet het in je agenda en je telefoon, niet vergeten, abonneer je op mijn lijst, volg me op Twitter en kijk af en toe op mijn Facebook-pagina!) Vooral alles doen, want anders stuur ik een Hellehond op je af en komt er een Grauwe Dwerg op je resten kauwen. Je bent dus gewaarschuwd!

Papierenboekenfans (mooi scrabblewoord) moeten nog even wachten als het 15 december is. Dat zit nog in de steigers en die zijn hoog dus duurt het even want ik moet telkens naar boven klimmen. Maar ook dat komt goed want geduld is een schone zaak. (Jullie geduld dus, niet dat van mij want wat je niet hebt kan niet schoon zijn.)

 

Weer wat nieuws. Oud nieuws is tenslotte ook nieuws.

Nieuws is nieuws is nieuws.

Ja, daar is-ie weer. Zonnewereld, Schaduwwereld.

De eerste controles beginnen nu aan een eind te komen. Nog 2/3 van het laatste hoofdstuk en dan zijn de ergste fouten er wel uit.

HellehondDaarna ga ik aan de slag met de opmerkingen van een aantal mensen die het verhaal alvast hebben gelezen. Die hebben me de zwakke plekken aangewezen en plekken waar het een en ander aan mankeert.

Iedereen die daarmee geholpen heeft: hartelijk bedankt!

Ondertussen ben ik ook bezig met het bedenken en maken van de omslag voor dit boek. Teveel ideeën en te weinig tijd om daar echt achteraan te gaan, dus daar gaan nog wat weken Emoji tandeninzitten. Niet getreurd, het boek is toch nog niet klaar. Als me dit allemaal voor het einde van dit jaar lukt ben ik al dik tevreden.

Oja, over dat schatje hierboven: die kwam tevoorschijn toen ik op hellehond zocht. En nee, de hellehonden in mijn verhaal zien er niet zo uit. Ik bedenk ze zelf wel; da’s veel leuker dan een beeld van iemand te pikken, en ook wel zo netjes.

Nog een tip van de sluier? In het verhaal zitten elfjes. Nou ja… elven. En het zijn geen lieverdjes. Zeg maar rustig etterbakkies met een grote bek. Meer vertel ik er niet over hoor! Dan is de lol eraf!

Even iets heel anders.

Omdat ik toch niets te doen heb (ja, lach maar, ik doe mee) ben ik naast de nieuwe fantasy-serie ook aan… drumroffel… een toneelstuk begonnen.

toneel

Dat is toch wel wat anders om te schrijven. Ik heb dus maar een boek gekocht om na te lezen wat ik eigenlijk aan het doen ben. Daaruit kwam dat ik het verkeerd aan het doen was dus ben ik opnieuw begonnen. Het lijkt er nu een stuk meer op.

Binnenkort dus in een theater. Nou ja, binnenkort is misschien wat optimistisch maar het is wel een uitdaging. Of het wat wordt weet ik niet eens, dus wie het weet mag het zeggen. (Niet flauw doen en wachten tot het duidelijk is!)

Nou, dat was het wel weer voor deze keer. Ik had eigenlijk het idee om in plaats van zo’n bak tekst eens een video-blog neer te zetten maar wie wil dat nou zien. Dan maar zo, toch? 😀

Groetjes en tot de volgende keer!!

Paul

Weet je nog? Dat molenverhaal?

Het begin van het molenverhaal.

Ik heb het opgezocht. Het was half december 2016. Ik moesteven naar onze lokale molen voor meel, om brood te bakken.

Toen ik naar buiten liep had ik zo’n half idee van ‘het zou best leuk zijn om eens een verhaal met molens te schrijven’.

Op de fiets naar huis (en dat duurt niet lang) kwamen er allerlei ideeën los en die middag ben ik gaan schrijven.

Vier maanden later.

spookje
Hoe gaat het boek heten?

Vier maanden en een paar weken later is het verhaal al in de redactiemodus. Domme zinnen ontdommen, tikfouten verbeteren en hopen dat al die acties geen nieuwe tikfouten introduceren. Een kennis heeft intussen hoofdstuk na ruw hoofdstuk meegelezen en feedback gestuurd over wat wel en niet klopte. Dat is een heel belangrijke fase in het schrijven van een boek.

Gedurende al die activiteiten was er een spookje dat maar boven mijn hoofd bleef hangen. Dat fluisterde constant: “Hoe gaat het boek heten?”

Het is een hele tijd gelukt om dat fladdergeval aan de kant te duwen, want het boek was tenslotte nog lang niet klaar. Nu wordt dat onderdeel van het project wel spannend. Redactiemodus betekent dat het verhaal een heel eind klaar is. Er moet iets met een omslag gebeuren en wat staat er op een omslag? Juist. Een titel. Dan wordt het toch langzaamaan tijd om daar iets voor te bedenken.

Werelden.

In het verhaal zijn verschillende werelden. De bijzondere die ik hier introduceer is de Schaduwwereld. Nou, dat is dan makkelijk. Het boek heet ‘Schaduwwereld’, wat doe je dan moeilijk?

Nou, kijk… er is al een boek dat zo heet. Nou is dat een boek in een heel ander genre dus is dat het punt niet, maar een voortvarende schrijver ergens anders in de wereld heeft een fantasyserie genaamd ‘Schaduwwereld’ geschreven. Tja, dan is het toch even vervelend. Men moet niet gaan denken dat ik een soort aanhangsel heb geschreven, of zelfs plagiaat heb gepleegd.

Gelukkig is er in het verhaal nog een wereld te vinden: de Zonnewereld. En bij een bezoek een een vriendin/collega-schrijfster kwam opeens, na een beetje brainstormen, de perfecte titel tevoorschijn.

Zonnewereld, Schaduwwereld.

Schaduwwereld

Zoiets dus, maar dan anders. Hoe het eruit gaat zien dat is nog een verrassing. (Ook voor mij. Troost je dus en anders kom je maar een zakdoekje halen.)

Ik ben blij dat die kogel door de spreekwoordelijke kerk is. Een titel is belangrijk voor een boek en die moet dan ook nog aanspreken en bij het verhaal passen. Op dat punt ben ik dus nu aangeland. 🙂

Fijne dag, ik ga verder met redigeren! Ik zie je wel bij de molen.

Paul