Bijna is het zover. Zeg maar “Dag, Zonnewereld”…

Bijna is het zover.
Zonnewereld, Schaduwwereld.

Volgende week, mensen. 15 december. Dan komt het e-boek uit. Ja, E-BOEK. Ik wrijf het er nog maar eens in. Het papieren exemplaar is nog lang niet klaar.

Waar is het te koop? (Hebben jullie niet opgelet???)  Bij The BlackSheep Indie natuurlijk. Dat heeft voorlopig het alleenrecht op dit boek. Amazon-lezers moeten nog even geduld hebben.

Wat kun je verwachten van dit boek?

Wat doe jij als in de bibliotheek iemand vraagt: “Help je mij om monsters te bestrijden?” Het groepje mensen dat dit overkomt stapt een avontuur in waar ze niet eens van durven te dromen.

Monsters en andere vreemde wezens, gevaar en ontvoering; de strijd tegen het onheil uit de Schaduwwereld vraagt heel wat van de groep.

Zou jij er klaar voor zijn? Zou jij dat avontuur aangaan? Ga mee naar de Schaduwwereld en beleef het zelf!

Ben je nog niet overtuigd?

Als je nog meer wilt is hier het begin van het eerste hoofdstuk:

1. De molen.

“Hé, wat is er met jou aan de hand?” Gerda keek Mischa aan die met zijn zakdoek zijn gezicht af stond te vegen. “Dat lapje heeft geen zin. Jij moet chemisch gereinigd worden. Ik had je nog zo gewaarschuwd, maar je wilde niet luisteren.”

Yigit grinnikte. “Hij heeft meer aan een zwaailicht en een megafoon. Anders hoort-ie het niet.”

Mischa keek driftig naar de Turkse man van zijn team. “Wil jij alsjeblieft je bek houden. Het was heftig vannacht, ik ben hartstikke kapot.” Hij klonk geïrriteerd. “Waar zijn Ashna en Rob?”

Gerda haalde haar schouders op. “Misschien moeten ze een omweg nemen. De afspraak was om niet op elkaar te wachten dus vertrekken we nu.” Ze liep naar de deur en tikte een code in op het paneel ernaast. Het slot klikte. “Komen jullie nog? En kijk jij een beetje uit met je hand, Yigit?”

Yigit knikte. De hand met de zakdoek erom gebonden hield hij voorzichtig vast. De oorspronkelijk witte zakdoek was veel te rood naar Gerda’s zin.

Nadat de groep het halletje in was gegaan, controleerde Mischa of de deur goed dicht zat. Daarna klommen ze de trap op naar de molen. Het was er stil. Precies goed. Gerda keek even omhoog naar de indrukwekkende, houten constructie van de molen. “Bijzonder. Het blijft bijzonder.”

“Best,” mopperde Mischa die echt moe was. “Blijf jij maar kijken. Ik ga douchen en dan pitten.” Daar waren ze alle drie wel aan toe. Mischa viste een sleutel uit zijn zak en maakte de grote, houten buitendeur open. “Hup. Eruit allemaal.”

“Jezus, doe effe rustig,” mopperde Gerda op haar beurt terwijl ze de molen verliet. “Je bent hier de baas niet.” Ze knipperde tegen het zonlicht dat hen begroette.

Yigit hield de zon met een opgeheven hand uit zijn ogen. “Ik wil jullie vandaag niet meer zien. Tenzij er iets gebeurt. Dan zien we elkaar hier weer. Ik hoop het niet.”

“Ik ook. De groeten, mensen. Ik ga douchen,” zei Mischa. “Ik voel me alsof er van alles in mijn haar zit.” De twee anderen wensten hem een fijne dag waarna de lange knaap wegbeende.

“Ik weet niet wat er met hem aan de hand is,” zei Yigit. “We moeten eens met hem praten. Hij maakte bijna een paar stomme fouten vandaag.”

Gerda beet op haar onderlip en knikte. Mischa had het team vandaag een keer bijna in gevaar gebracht. “Moeten we het binnenkort met hem over hebben, maar niet nu. Ik ga ook naar huis. Tot later. En laat de dokter naar die hand kijken. Die ziet jou tegenwoordig verdomme vaker dan je vriendin. Je moet echt wat voorzichtiger worden, Yigit.”

Yigit keek schuldbewust. “Is goed. Morgen als eerste. Güle güle. Tot ziens.”

En als je nog meer gratis wilt…

Vind je het nog niet genoeg? Klik-ren dan naar The BlackSheep Indie en haal gratis het preview-exemplaar op (let op, EPUB!) met nog meer vooruitkijkplezier!

Zonnewereld.

Zonnewereld, Schaduwwereld

Zonnewereld. De nieuwe fantasy.

Het gaat goed vooruit met de correcties. Inmiddels ben ik gebied tot nog maar 5 hoofdstukken om te bewerken.

Omdat ik dit van achteren naar voren doe wordt het wel steeds meer werk, dus gaat het steeds langzamer.

Hoe kan dat?

Toen ik aan dit verhaal begon had ik maar een oppervlakkig is wat er zou gebeuren. Naarmate het verhaal groeide, groeiden ook de spelers, kregen ze meer diepte. Dat is wat het begin mist en dat ben ik er nu in aan het brengen.

Op die manier ontdek ik ook steeds meer ‘foutjes’ in de oorspronkelijke personen, eigenschappen en trekjes die zich in de loop van het schrijven pas openbaarden en dat moet dus allemaal aangepast worden “aan de latere feiten”, zogezegd. Het is veel werk maar het is ontzettend de moeite waard. Het boek wordt daardoor telkens beter.

Het duurt nog wel even voor het boek helemaal klaar is, ik moet nog een hoop aan de tekst doen – en ook aan de omslag. Het idee daarvoor ligt er maar het echte maken is ook weer een hoop werk. Maar dat komt goed.

Ogen van Gerda

Komt dat zien!

Een nieuw bericht. Een nieuw verhaal. Ik leer het ook nooit.

Wat? Een nieuw verhaal?

In het hoofdJa. Ik beken het maar meteen… ik kan het niet laten. Het zat al een hele tijd in mijn hoofd – en krijg het er dan maar eens uit!

De enige manier is… om het op te gaan schrijven. En dat terwijl “Zonnewereld” nog niet eens klaar is.

Fantasie over een fantasy.

Sinds een hele tijd heb ik een fantasy-serie in mijn hoofd. Iets totaal anders dan Hilda of In de ban van de stier. Soms heb ik zoiets. (Of soms niet, ligt er maar aan hoe je het bekijkt.)

Ik heb een hele tijd tegen dat verhaal aan zitten hikken omdat ik wel wist wat ik wilde maar niet hoe ik het aan moest pakken. Tot ik vorige week een wandelingetje ging maken en ‘het’ opeens had. Nou, dan weet je het wel. Dan is er geen houden meer aan. De eerste woorden staan al. Wil je weten welke woorden dat zijn?

“Waarom hier? Kan onze zoektocht niet op een prettiger plaats beginnen?” vroeg Gerren La. De mannelijke Pallinaar richtte zich in zijn volle lengte op en voelde zijn gewrichten op hun plek schieten.

Dat  zijn dus de eerste woorden. Ik heb er al wat meer maar die blijven voorlopig geheim, tenzij je bij de ingewijden hoort.

Top secret

Weet je ze nog niet? Nou, dan ken je je plaats, hè? 😉

Ik hoop dat dit een leuke maar vooral boeiende en spannende serie wordt. Leuk is hier echt ondergeschikt. Voor leuk heb ik Hilda. 🙂

Oké, een tipje van de veelzijdige sluier licht ik op. Er is nog een Pallinaar. En daar doen jullie het maar mee voorlopig…

Paul

Weet je nog? Dat molenverhaal?

Het begin van het molenverhaal.

Ik heb het opgezocht. Het was half december 2016. Ik moesteven naar onze lokale molen voor meel, om brood te bakken.

Toen ik naar buiten liep had ik zo’n half idee van ‘het zou best leuk zijn om eens een verhaal met molens te schrijven’.

Op de fiets naar huis (en dat duurt niet lang) kwamen er allerlei ideeën los en die middag ben ik gaan schrijven.

Vier maanden later.

spookje
Hoe gaat het boek heten?

Vier maanden en een paar weken later is het verhaal al in de redactiemodus. Domme zinnen ontdommen, tikfouten verbeteren en hopen dat al die acties geen nieuwe tikfouten introduceren. Een kennis heeft intussen hoofdstuk na ruw hoofdstuk meegelezen en feedback gestuurd over wat wel en niet klopte. Dat is een heel belangrijke fase in het schrijven van een boek.

Gedurende al die activiteiten was er een spookje dat maar boven mijn hoofd bleef hangen. Dat fluisterde constant: “Hoe gaat het boek heten?”

Het is een hele tijd gelukt om dat fladdergeval aan de kant te duwen, want het boek was tenslotte nog lang niet klaar. Nu wordt dat onderdeel van het project wel spannend. Redactiemodus betekent dat het verhaal een heel eind klaar is. Er moet iets met een omslag gebeuren en wat staat er op een omslag? Juist. Een titel. Dan wordt het toch langzaamaan tijd om daar iets voor te bedenken.

Werelden.

In het verhaal zijn verschillende werelden. De bijzondere die ik hier introduceer is de Schaduwwereld. Nou, dat is dan makkelijk. Het boek heet ‘Schaduwwereld’, wat doe je dan moeilijk?

Nou, kijk… er is al een boek dat zo heet. Nou is dat een boek in een heel ander genre dus is dat het punt niet, maar een voortvarende schrijver ergens anders in de wereld heeft een fantasyserie genaamd ‘Schaduwwereld’ geschreven. Tja, dan is het toch even vervelend. Men moet niet gaan denken dat ik een soort aanhangsel heb geschreven, of zelfs plagiaat heb gepleegd.

Gelukkig is er in het verhaal nog een wereld te vinden: de Zonnewereld. En bij een bezoek een een vriendin/collega-schrijfster kwam opeens, na een beetje brainstormen, de perfecte titel tevoorschijn.

Zonnewereld, Schaduwwereld.

Schaduwwereld

Zoiets dus, maar dan anders. Hoe het eruit gaat zien dat is nog een verrassing. (Ook voor mij. Troost je dus en anders kom je maar een zakdoekje halen.)

Ik ben blij dat die kogel door de spreekwoordelijke kerk is. Een titel is belangrijk voor een boek en die moet dan ook nog aanspreken en bij het verhaal passen. Op dat punt ben ik dus nu aangeland. 🙂

Fijne dag, ik ga verder met redigeren! Ik zie je wel bij de molen.

Paul

Schrijven in het Nederlands

Beste lezer,

Het is voor mij nog steeds een bijzonder gevoel om in het Nederlands te schrijven. Ik had meer dan 30 boeken in het Engels op mijn naam staan voor ik voor het eerst iets in het Nederlands durfde te beginnen, en dat kwam door een vriendin die wilde leren schrijven.

Omdat voor haar Nederlands het makkelijkste was zijn we daar dus mee begonnen. Uit die tijdelijke samenwerking ontstond het allereerste begin van het boek “Gezocht: held“.

De basis die ik voor het samenwerkingsverhaal in mijn hoofd had lag er en al met al is het een goed boek geworden. Ik durf dat als schrijver rustig te zeggen, zo brutaal ben ik tenslotte wel. 🙂

En nu is daar dus het nieuwe fantasy-verhaal dat me een paar weken geleden opeens te binnen schoot. Het ‘loopt’ op dit moment als een trein, ik zit al dik over de 100 pagina’s en het is spannend aan het worden.

Wat me de laatste weken opgevallen is dat ik meer met onze taal aan het spelen ben gegaan. In het verhaal komen bijzondere en bizarre wezens uit een ‘Schaduwwereld’ aan bod, en de namen die daarvoor naar boven komen vind ik soms geweldig!

Ik moet bekennen de de Grafspin die momenteel in het verhaal voorkomt een van de mindere goden is. Die ga ik denk ik nog eens hernoemen, maar dat komt nog wel. En de Yerenieten krijgen misschien ook een andere naam, maar ook dat is van later zorg. De moderne wonderen van zoeken en vervangen zijn wat dat betreft een zegen voor de tekstmaker van vandaag.

Dit verhaal geeft me voor mijn gevoel veel meer vrijheid dan bijvoorbeeld ‘In de ban van de stier‘. In dat boek wilde ik zoveel mogelijk feiten gebruiken, dus ging er heel veel tijd in onderzoek zitten.

Voor het nieuwe fantasy-verhaal (waar ik nog geen echte titel voor heb, ik noem het voorlopig maar ‘Molens’) kan ik niet veel onderzoeken tenzij het om molens gaat. Die komen tenslotte vaak terug in het verhaal.

Het is trouwens ongelofelijk zoveel verschillende soorten molens er zijn in Nederland.

Ik ga maar weer eens aan het ‘werk’.

Tot ziens!

Project kinderboek. Een jonge heks ziet het Nederlandse licht.

Beste lezer,

Dit klinkt misschien naar iets nieuws. Tja. Soms heb je dat.

Een hele tijd geleden schreef ik een Engels kinderboek over het jongere zusje van Hilda, de heks met de grote mond. Opeens kreeg ik het idee om daar een Nederlandse versie van te maken. Na veel tikwerk, zoekwerk, praatwerk en nakijkwerk (o.a. door Marijke Witman, waarvoor ik nog steeds heel dankbaar ben), is eindelijk het eindresultaat bijna klaar. Of eigenlijk de eindresultaten, want het boek zal uitkomen als e-boek en als papieren boek.

Laat ik de zaak maar even voor het voetlicht gooien:

Cover CharismaCharisma de jonge heks is samen met haar vriendjes Barnie en Kwinsie aan het spelen als er door een foutje met een toverring iets heel erg mis gaat. Opeens zijn ze niet meer in het dorpje waar ze wonen maar staan ze in een vreemde plaats met vreemde mensen.

Barnie en Kwinsie hopen dat Charisma een manier weet om weer thuis te komen, maar dat blijkt toch heel wat moeilijker te zijn dan iedereen denkt.

Zullen de kinderen ooit nog thuis komen? Beleef het mee met Charisma, de jonge heks.

Vandaag heb ik de laatste hand gelegd aan de papieren uitgave en de proefdruk besteld. Dat is altijd een heel spannend onderdeel van het uitgeven. Dat laat namelijk zien wat er in eerste instantie uit mijn handen en computer is gekomen!

Duim met me mee!

 

Een nieuwe schrijfster, een nieuw boek

Beste lezer,

Kom op de avond van 9 december allemaal naar de bibliotheek in Cuijk.

Ik zal even verduidelijken waarom. Op die avond wordt het eerste boek van Evie Nielen gepresenteerd. Evie is een jonge schrijfster uit Katwijk (bij Cuijk) die de moed heeft gevonden om een boek te schrijven.

uitnodiging

Ik kan alvast verklappen dat het een vlot geschreven boek is. Reserveer dus de avond, breng alle jongere lezers mee die onder handbereik zijn (neem ze gewoon hun smartphone af en geef die pas terug als ze mee zijn geweest), want het boek is bedoeld voor jong-volwassenen.

Komt dat zien en komt dat horen!

Ook het Cuijks Weekblad heeft al aandacht besteed aan deze publicatie. Klik > hier <, accepteer even de cookies (ze zijn gratis en vers) en lees meer. Tot 9 december bij Biblioplus!

Met groet,

Paul

Het Cuijks verhaal. Een update.

Beste lezer,

cuijks wapenEr zit weer schot in het Cuijks verhaal. Het bewerken van de tekst gaat gestaag door, zij het niet snel (het moet tenslotte goed gebeuren). Er zit ook voortgang in de vertaling van sommige zinnen uit het boek naar de Cuijkse streektaal (zeg nou zelf: ‘streektaal’ klinkt beter dan ‘dialect’, toch?) Ik hoop nog steeds dat het boek rond mei 2016 klaar is. Van alle kanten komt hulp en informatie, en ook voor de lancering komen steeds meer boeiende perspectieven in beeld.

Ik geef toe dat dit een hoop vage informatie is, maar preciezer kan ik nog niet zijn.

In elk geval zijn er steeds meer mensen in de ban van het boek!