Blog

Niet enkel praten over boeken…

Nee, beste lezer, dat zit er niet in.

Ik ga niet enkel praten over boeken. Ik schrijf ze niet alleen maar ik maak ze ook. (Met een heel klein beetje hulp van de papier- en inkthandel.)

Ik ben net weer een paar dagen lekker bezig geweest met de binnenopmaak van de papieren versie van, jawel, “Gezocht: avonturier”. (Jeweetwel, dat boek wat als e-book al te koop is bij The BlackSheep Indie.)

En niet alleen de binnenkant is nu ‘klaar’, ook de buitenkant. Hoop ik. Het is me een partij gepriegel voor die buitenkant klopt. De maten moeten kloppen, vooral de rug van het boek is belangrijk. Daarvoor moet je weer het aantal bladzij weten, en de dikte van het papier, en voor je het weet zit je te rekenen als een computer. Milimeters naar inches naar DPI, de hele rimram. Ja, ik spreek behoorlijk vaktermen intussen.

Al met al dus een hoop plezier (en soms een hoop gegodver als het weer eens net niet klopt). Nou komt dat laatste amper voor hoor. (Het is maar goed dat je niet hier was om het te checken. 😉 )

In elk geval lijk ik het goed te hebben gedaan, tot en met het kopen van het ISBN. Nee, niet het ISBN nummer. De N staat al voor Nummer en wie wil er nou een Internationaal Standaard Boek Nummer Nummer? Ik niet. Weet je wat dat extra kost?! Nou dan.

Ik heb net de proefdruk van “Gezocht: avonturier” besteld.

Nou nee, niet “o, fijn”. Nou begint het nagelbijten weer van voren af aan omdat ik nu wil weten hoe het eruit ziet. Niet wachten op de drukker en zo. Maar ja, daar is niet veel aan te doen dus ga ik maar vrolijk door met… schrijven of zo. Of de binnenkant van Zonnewereld opmaken. En de omslag maken. Allemaal plezier, weet je… 😉

Paul

Wie is er voor papieren boeken?

Wie is er voor papieren boeken?

Ja, dat vraag ik me echt regelmatig af.

Ikzelf zie e-boeken wel zitten, die nemen minder plaats in, maar papieren boeken hebben toch wel wat. Je hebt wat om vast te houden, iets tastbaars.

Daarom maak ik van elk boek dat ik heb geschreven en uit ga brengen ook een papieren exemplaar. Al verkoop ik er maar één (aan mezelf), dan heb ik iets om op de plank te zetten. Naast al die andere boeken.Mijn boeken

Zeg nou zelf: dat ziet er toch representatiever uit dan een lijstje titels op een scherm? En dat zijn ze nog niet eens allemaal volgens mij, maar het past niet meer allemaal op een plank.

Geen punt, nog genoeg planken, en anders gaan er een aantal andere, oudere boeken van andere schrijvers naar een andere plek. Daarom ben ik dus bezig om van “Gezocht: avonturier” en ook van het nog niet verschenen “Zonnewereld, Schaduwwereld” papieren versies te maken. En geloof me, dat doe je niet voor je lol tenzij je masochistische neigingen hebt. Wat een takkeklus om dat goed te krijgen!! Maar geloof me: als je dan na al dat geploeter, gevloek, gezucht en gepruts (en een tijd wachten tot de drukker en de post hun werk gedaan hebben) een perfect uitziend boek in je handen hebt, een dat je zelf van A tot X gemaakt hebt (proefleZers en andere helpende handen/ogen krijgen de Y en de Z van me), dan is het toch wel een kick hoor.

Zuchten en steunen?

Ik hoor het al. Nooit een boek geformatteerd, he? Of een omslag ontworpen en op maat gemaakt.

cover zonnewereld

Het is een ongelofelijk gepriegel, geprungel, gepruts, gepas en gemeet. Pixels uitrekenen, DPI aanpassen, lengtes, breedtes, en dan zegt de drukkerpagina voor de zesde keer dat het niet goed is. Hou dan je gezicht maar eens in plooi en je taal netjes. (Advies: stop je oren maar dicht, ik ga door.) Niet te geloven he, als je het eindresultaat ziet? (Geintje, het is nog niet af. Maar nu zie je al wel hoe de omslag van Zonnewereld ongeveer gaat worden.)

In dit ‘simpele ding’ zit dik 2 maanden werk. Maar het is het waard. En voor “Avonturier” mag dit ook nog een keer dunnetjes maar dat is minder werk. Waarom? Zeg ik lekker niet. 😀

Ik sluit af met dit plaatje: 

Wat het is zeg ik niet. Daar kom je nog wel achter. Als Zonnewereld af is. Dus als het te koop is: wel aanschaffen want er komt gegarandeerd een overhoring! Oja… die molen… dat is de molen hier in Cuijk. Mooie molen. Komen en bezoeken! Elke zaterdagochtend open. 🙂

Tot later!
Paul

Gezocht: avonturiers!

Ja! Het is zover!

“Gezocht: avonturier” is vanaf nu beschikbaar!

Na heel wat schrijf- en denktijd is dit boek dan realiteit geworden en het is voorlopig exclusief te vinden bij de BlackSheepIndie.

Wil je meer weten over de avonturen van Sabas en zijn Reny, klik dan snel op de link. Wil je beide boeken kopen dan hebben we een mooie combi-aanbieding voor je!

Gezocht: lezers

Hallo allemaal,

Wat een titel, hè? Gezocht: lezer. Ja, daar bedoel ik iedereen mee, en de reden is het vervolg op Gezocht: held dat over een paar dagen uitkomt!

Dit is ‘m dus. De cover voor het nieuwe boek. Op 15 augustus rent dus iedereen met muis in de hand naar The Blacksheep Indie om het te kopen. Er is dan trouwens een leukigheidje voor iedereen die het eerste boek nog niet heeft gelezen maar dat zien jullie dan wel.

Mocht je al nieuwsgierig zijn (en wie is dat niet?) dan kun je hier alvast een preview downloaden. De eerste hoofdstukken van het nieuwe boek.

Tot over een paar dagen bij de release van “Gezocht: avonturier”!

Weer wat nieuws. Oud nieuws is tenslotte ook nieuws.

Nieuws is nieuws is nieuws.

Ja, daar is-ie weer. Zonnewereld, Schaduwwereld.

De eerste controles beginnen nu aan een eind te komen. Nog 2/3 van het laatste hoofdstuk en dan zijn de ergste fouten er wel uit.

HellehondDaarna ga ik aan de slag met de opmerkingen van een aantal mensen die het verhaal alvast hebben gelezen. Die hebben me de zwakke plekken aangewezen en plekken waar het een en ander aan mankeert.

Iedereen die daarmee geholpen heeft: hartelijk bedankt!

Ondertussen ben ik ook bezig met het bedenken en maken van de omslag voor dit boek. Teveel ideeën en te weinig tijd om daar echt achteraan te gaan, dus daar gaan nog wat weken Emoji tandeninzitten. Niet getreurd, het boek is toch nog niet klaar. Als me dit allemaal voor het einde van dit jaar lukt ben ik al dik tevreden.

Oja, over dat schatje hierboven: die kwam tevoorschijn toen ik op hellehond zocht. En nee, de hellehonden in mijn verhaal zien er niet zo uit. Ik bedenk ze zelf wel; da’s veel leuker dan een beeld van iemand te pikken, en ook wel zo netjes.

Nog een tip van de sluier? In het verhaal zitten elfjes. Nou ja… elven. En het zijn geen lieverdjes. Zeg maar rustig etterbakkies met een grote bek. Meer vertel ik er niet over hoor! Dan is de lol eraf!

Even iets heel anders.

Omdat ik toch niets te doen heb (ja, lach maar, ik doe mee) ben ik naast de nieuwe fantasy-serie ook aan… drumroffel… een toneelstuk begonnen.

toneel

Dat is toch wel wat anders om te schrijven. Ik heb dus maar een boek gekocht om na te lezen wat ik eigenlijk aan het doen ben. Daaruit kwam dat ik het verkeerd aan het doen was dus ben ik opnieuw begonnen. Het lijkt er nu een stuk meer op.

Binnenkort dus in een theater. Nou ja, binnenkort is misschien wat optimistisch maar het is wel een uitdaging. Of het wat wordt weet ik niet eens, dus wie het weet mag het zeggen. (Niet flauw doen en wachten tot het duidelijk is!)

Nou, dat was het wel weer voor deze keer. Ik had eigenlijk het idee om in plaats van zo’n bak tekst eens een video-blog neer te zetten maar wie wil dat nou zien. Dan maar zo, toch? 😀

Groetjes en tot de volgende keer!!

Paul

Zonnewereld.

Zonnewereld, Schaduwwereld

Zonnewereld. De nieuwe fantasy.

Het gaat goed vooruit met de correcties. Inmiddels ben ik gebied tot nog maar 5 hoofdstukken om te bewerken.

Omdat ik dit van achteren naar voren doe wordt het wel steeds meer werk, dus gaat het steeds langzamer.

Hoe kan dat?

Toen ik aan dit verhaal begon had ik maar een oppervlakkig is wat er zou gebeuren. Naarmate het verhaal groeide, groeiden ook de spelers, kregen ze meer diepte. Dat is wat het begin mist en dat ben ik er nu in aan het brengen.

Op die manier ontdek ik ook steeds meer ‘foutjes’ in de oorspronkelijke personen, eigenschappen en trekjes die zich in de loop van het schrijven pas openbaarden en dat moet dus allemaal aangepast worden “aan de latere feiten”, zogezegd. Het is veel werk maar het is ontzettend de moeite waard. Het boek wordt daardoor telkens beter.

Het duurt nog wel even voor het boek helemaal klaar is, ik moet nog een hoop aan de tekst doen – en ook aan de omslag. Het idee daarvoor ligt er maar het echte maken is ook weer een hoop werk. Maar dat komt goed.

Ogen van Gerda

Komt dat zien!

Het zwarte schaap? Ik dacht het niet!

Het zwarte schaap?

Zwart schaapZo worden indie-uitgevers, mensen als ik dus die alles zelf doen, vaak gezien. Ach, zielig, kan geen uitgever vinden.

Niets is minder waar.

Iemand die zelf uitgeeft heeft niet de kracht van een uitgever achter zich maar ook niet de ballast die zo’n uitgever met zich mee kan brengen. Een uitgever gaat zich namelijk al snel met de inhoud, de stijl, de lengte en het uiterlijk van een boek bemoeien. Indies (independent, onafhankelijken) hebben daar allemaal geen last van. Lekker puh.

De kracht van de groep.

Kudde schapenDat is uiteraard wel iets wat een door de schapenwol geverfde indie mist. Als er een groep achter je staat kun je meer, heb je meer reikwijdte en is het aankondigen van een nieuw boek ook makkelijker. Dat laatste klinkt mogelijk raar maar het is echt zo. Als iedereen even een handje helpt is dat gewoon, ehm, handiger. (Foto’s van schapen met handen worden gewaardeerd, dank je, je weet me te vinden!)

Black Sheep Indie.

En hier komt het dan allemaal bij elkaar:

Het doet me veel plezier om aan te kondigen dat mijn (voorlopig eerst de Nederlandse) boeken allemaal beschikbaar gaan worden zullen zijn bij deze club. (Als je een opmerking over die zin hebt, prima. Hij staat er en blijft er staan!)

Er is aardig wat e-mailwater door de internetrivier gegaan, en ook  een Skype-gesprek hoorde bij het hele proces. Alles ging vlot, leuk, spontaan en telkens dezelfde kant op. Zoiets maakt de beslissing wel heel eenvoudig.

Ik heb bij The Black Sheep Indie een heel goed gevoel. Alle vrijheid en toch de mogelijkheden van een groep. Nieuwe contacten, ideeën, het hele pakket voelt uitstekend. Als ik dan toch bij de zwarte schapen hoor, waar dan beter dan hier? Ga maar gauw kijken!

Paul

 

Terra Nova. Een prachtig stukje science fiction.

Terra Nova.

Terra Nova
Terra Nova

Wat ik nu toch gelezen heb. Echt mooi. Kort maar beslist mooi, want mooi hoeft niet lang te zijn. Terra Nova is een science fiction short story van Nederlandse bodem, door Ursula Visser (hier haar Facebook-pagina).

Het verhaal.

Daar ga ik natuurlijk niet teveel van vertellen. Lees het zelf maar als je nieuwsgierig bent geworden (en dat ben je, geef het maar toe). Laat ik stellen dat hetgeen in Terra Nova wordt geschetst zo de werkelijkheid kan worden als wij met z’n allen lekker doorgaan.

Het verhaal is vlot geschreven met precies genoeg details om een goed beeld van de omgeving te krijgen en genoeg vrijheid om er zelf het nodige bij te bedenken.

Je vindt Terra Nova bij de Black Sheep Indies onder science fiction.

Voor de prijs hoef je het niet te laten.

Een nieuw bericht. Een nieuw verhaal. Ik leer het ook nooit.

Wat? Een nieuw verhaal?

In het hoofdJa. Ik beken het maar meteen… ik kan het niet laten. Het zat al een hele tijd in mijn hoofd – en krijg het er dan maar eens uit!

De enige manier is… om het op te gaan schrijven. En dat terwijl “Zonnewereld” nog niet eens klaar is.

Fantasie over een fantasy.

Sinds een hele tijd heb ik een fantasy-serie in mijn hoofd. Iets totaal anders dan Hilda of In de ban van de stier. Soms heb ik zoiets. (Of soms niet, ligt er maar aan hoe je het bekijkt.)

Ik heb een hele tijd tegen dat verhaal aan zitten hikken omdat ik wel wist wat ik wilde maar niet hoe ik het aan moest pakken. Tot ik vorige week een wandelingetje ging maken en ‘het’ opeens had. Nou, dan weet je het wel. Dan is er geen houden meer aan. De eerste woorden staan al. Wil je weten welke woorden dat zijn?

“Waarom hier? Kan onze zoektocht niet op een prettiger plaats beginnen?” vroeg Gerren La. De mannelijke Pallinaar richtte zich in zijn volle lengte op en voelde zijn gewrichten op hun plek schieten.

Dat  zijn dus de eerste woorden. Ik heb er al wat meer maar die blijven voorlopig geheim, tenzij je bij de ingewijden hoort.

Top secret

Weet je ze nog niet? Nou, dan ken je je plaats, hè? 😉

Ik hoop dat dit een leuke maar vooral boeiende en spannende serie wordt. Leuk is hier echt ondergeschikt. Voor leuk heb ik Hilda. 🙂

Oké, een tipje van de veelzijdige sluier licht ik op. Er is nog een Pallinaar. En daar doen jullie het maar mee voorlopig…

Paul

Weet je nog? Dat molenverhaal?

Het begin van het molenverhaal.

Ik heb het opgezocht. Het was half december 2016. Ik moesteven naar onze lokale molen voor meel, om brood te bakken.

Toen ik naar buiten liep had ik zo’n half idee van ‘het zou best leuk zijn om eens een verhaal met molens te schrijven’.

Op de fiets naar huis (en dat duurt niet lang) kwamen er allerlei ideeën los en die middag ben ik gaan schrijven.

Vier maanden later.

spookje
Hoe gaat het boek heten?

Vier maanden en een paar weken later is het verhaal al in de redactiemodus. Domme zinnen ontdommen, tikfouten verbeteren en hopen dat al die acties geen nieuwe tikfouten introduceren. Een kennis heeft intussen hoofdstuk na ruw hoofdstuk meegelezen en feedback gestuurd over wat wel en niet klopte. Dat is een heel belangrijke fase in het schrijven van een boek.

Gedurende al die activiteiten was er een spookje dat maar boven mijn hoofd bleef hangen. Dat fluisterde constant: “Hoe gaat het boek heten?”

Het is een hele tijd gelukt om dat fladdergeval aan de kant te duwen, want het boek was tenslotte nog lang niet klaar. Nu wordt dat onderdeel van het project wel spannend. Redactiemodus betekent dat het verhaal een heel eind klaar is. Er moet iets met een omslag gebeuren en wat staat er op een omslag? Juist. Een titel. Dan wordt het toch langzaamaan tijd om daar iets voor te bedenken.

Werelden.

In het verhaal zijn verschillende werelden. De bijzondere die ik hier introduceer is de Schaduwwereld. Nou, dat is dan makkelijk. Het boek heet ‘Schaduwwereld’, wat doe je dan moeilijk?

Nou, kijk… er is al een boek dat zo heet. Nou is dat een boek in een heel ander genre dus is dat het punt niet, maar een voortvarende schrijver ergens anders in de wereld heeft een fantasyserie genaamd ‘Schaduwwereld’ geschreven. Tja, dan is het toch even vervelend. Men moet niet gaan denken dat ik een soort aanhangsel heb geschreven, of zelfs plagiaat heb gepleegd.

Gelukkig is er in het verhaal nog een wereld te vinden: de Zonnewereld. En bij een bezoek een een vriendin/collega-schrijfster kwam opeens, na een beetje brainstormen, de perfecte titel tevoorschijn.

Zonnewereld, Schaduwwereld.

Schaduwwereld

Zoiets dus, maar dan anders. Hoe het eruit gaat zien dat is nog een verrassing. (Ook voor mij. Troost je dus en anders kom je maar een zakdoekje halen.)

Ik ben blij dat die kogel door de spreekwoordelijke kerk is. Een titel is belangrijk voor een boek en die moet dan ook nog aanspreken en bij het verhaal passen. Op dat punt ben ik dus nu aangeland. 🙂

Fijne dag, ik ga verder met redigeren! Ik zie je wel bij de molen.

Paul