Blog

Nanowrimo en een nieuw woord. Voor mij in elk geval.

Ja, daar ben ik weer. Het is even geleden en dat heeft een reden.

Denk nou niet dat dit hele ding in dichtvorm gaat, al is het de Sint die straks voor de deuren staat.

Nanowrimo.

Met Nano gaat het goed. Kobie, het Nederlandse verhaal, loopt lekker door en ook voor op het Engelse verhaal. Ook dat heeft een reden. Een andere dan die hierboven. Die van hierboven is nanowrimo; ik kan tenslotte niet alles tegelijk schrijven. Bij Kobie kan ik lekker freewheelen (vrijwielen in goed Nederlands) op de heksentoer. Leuk, leuk, al zitten er ook scherpe kantjes aan het verhaal. Voorzichtig het boek vasthouden dus, je bent gewaarschuwd.

Nieuw woord geleerd vandaag!

Ik was heel druk aan het schrijven (oké, even op Twitter aan het kijken) toen opeens het woord rattentaxi voorbij kwam. Wat? Even opzoeken dus.

rattentaxi

Wat blijkt dat te zijn: een gelegenheid verlaten zonder afscheid te nemen. Dat doe je b.v. als je niet wilt dat mensen in de gaten hebben dat je gaat omdat het anders lastig wordt, of omdat je het niet leuk vindt daar en met de stille trom (in dit geval taxi) wilt verdwijnen.

Zeg maar eens dat je hier nooit wat leert!

Nanowrimo. Dag 10. Het gaat door.

Nanowrimo 2017.

NanowrimoYep, daar gaan we weer en zijn we weer.

Het gekkenhuis is in volle gang. Het Nanowrimo’t als een dolle. Ik heb bijna 38.000 woorden geschreven op dit moment. Voor een enkel verhaal zou de grens vandaag op 17.700 liggen dus voor mijn twee verhalen lig ik lekker op schema. Met gepaste, Nederlandse trots kan ik melden dat Kobie de leiding heeft.

Kobie is de hoofdpersoon in het Nederlandse verhaal. Een heksenverhaal. Als je niet van heksen houdt dan pas je je maar aan of je stopt maar met lezen, ik ga gewoon door. Heks, heks, heks. Zo, doe er je voordeel mee. 😀

Moderne heks.

Moderne heks
Niet Kobie.

Kobie is een moderne heks. Niet precies zoals deze maar in elk geval heeft ze geen zwarte hoed, geen kromme neus en geen harige wratten. Ik zeg nou wel “is” maar ik bedoel eigenlijk “wordt”. Eigenlijk bedoel ik helemaal niets want dan hoef je het verhaal niet meer te lezen. Ze werkt in elk geval bij in een boekwinkel. Hmm, opeens schiet me iets te binnen waar ik rekening mee moet houden. Wat? Nee, dat zeg ik lekker niet. Het is niet de bedoeling dat ik hier op mijn eigen blog ga staan zitten worden uitgelachen!

Het is in elk geval een bijzonder verhaal aan het worden dat twee keer van gedachten is veranderd. Hopelijk zijn we er nu met z’n allen uit want ik vind het toch wel prettig als ik weet waarover ik ga schrijven. Tot nu toe zit het wel goed. Gelukkig. Eindelijk.

Hier houd ik het maar even bij want alles wat ik hier neerzet telt niet mee voor Nano en dat is jammer.

Tot de vogelende keer! (En ja, ik weet dat dat fout is. Leef er maar mee.)

Nanowrimo. Dag 4 begint.

Nanowrimo.

NanowrimoWat een plaatje, hè?

Het Nanowrimo-logo. November. De maand waarin veel idioten schrijvers een redelijk boek proberen te schrijven. En ik probeer er twee tegelijk te doen. Het doel, zei ik al eens ergens, is 50.000 woorden of meer te schrijven in deze maand.

Uiteraard leg ik dan de lat wat hoger door op 50.000 woorden per verhaal te komen. 100.000 woorden dus. 50.000 woorden is rond de 135 bladzijden aan tekst. Kijk voor het gemak eens in een boek hoeveel 135 bladzijden is. En dat wil ik dus dubbel doen. Leve de lol.

Voortgang tot nu toe.

Tot nu toe gaat het lekker. Ik zit op een gemiddelde van 4000 woorden per dag. Ruim voldoende om het te halen. Dat donkere balkje (zal wel rood zijn) is voor vandaag, omdat ik vandaag nog niets heb gedaan. Ik ben nou eenmaal een luie sodemieter. Die streep is trouwens de lijn waarlangs je woordental op moet lopen om het te halen. Als je er te lang onder blijft zitten kun je een probleem krijgen naar het eind van de maand toe.

Twee verhalen.

Het Engelse verhaal loopt redelijk. Ik had daar meer van verwacht maar dat kan nog komen. Dit heeft blijkbaar wat meer aanloop of opbouw nodig. Het komt goed.

Het Nederlandse verhaal… wauw. Dat is andere koek. Daarvan wist ik aan het begin niet wat het zou gaan doen. Het begin was al een aangename verrassing voor me en gisteren kreeg ik een aantal ideeën voor het verhaal die me op een bepaald moment angst aanjoegen. Dit verandert de zaak van een luchtig verhaal naar toch wel iets aardig heftigs. En ik heb de heftige stukken nog niet eens geschreven!

HeksBeide verhalen gaan over heksen.

Ik ben dol op heksen. En magie. En vliegen op bezems. Vooral het vliegen op bezems intrigeert me want ik blijf nieuwsgierig hoe ze dat flikken zonder pijn in hun ‘kont’ (en omstreken) te krijgen. Heeft iemand hier ervaring mee, laat het me dan eens weten. Hoe voelt dat? Went het? Vind je het op een gegeven moment zelfs lekker? Ik ben benieuwd naar de stroom reacties.

Nou, hier laat ik het bij. Ik ga nog wat woorden schrijven. (Oké, dit zijn ook woorden maar die tellen niet mee voor Nano.) Dat en de kattenbakken schoonmaken. En de was doen. Want het leven van een schrijver bestaat uit meer dan blogposts.

Nanowrimo 2017. Het begint weer.

Ha die lezer van dit blog.

Nanowrimo.

Eindelijk weer eens wat nieuws onder de koude oktoberzon. En het nieuws heet, net als vorig jaar, Nanowrimo. Deze keer ga ik het anders doen. Beter. Niet zoals de afgang die ik vorig jaar neerzette.

Vorig jaar had ik een heel plan. Een opzet. Uitgedachte personages. De hele rataplan. En wat gebeurt er: de hele handel klapt uit elkaar. De hoofdpersoon verdomt het om mee te spelen. Het verhaal is een puinhoop met stoepgarantie. (Drie keer raden waarom het niet gepubliceerd is.)

Deze keer ben ik veel beter voorbereid. Ik doe het op de manier die voor mij werkt. En om het spannend te houden doe ik het dubbel.

DUBBEL?

Yep. Dubbel. Ik ga aan twee verhalen tegelijk beginnen. Een Engels en een Nederlands. Als ik de lat dan toch verleg naar een comfortabel manier van werken kan ik er net zo goed wat boeiends van maken, toch?

Het Engelse verhaal wordt een boek dat naast de Hilda the Wicked Witch serie gaat leven. (Let op, link gaat naar mijn Engelse site.)

HeksHet Nederlandse verhaal wordt een heksengebeuren. Ik heb wat met heksen. Deze heks vliegt niet op een bezem. In het begin… nou ja, weet je wat: ik zeg lekker nog niks. Wacht het maar af. Dat is toch leuker?

Anders hoef ik het boek niet te schrijven en jij het niet meer te lezen.

Voorbereiding.

Hoe is mijn voorbereiding deze keer? Nou, dat heb ik net uitgelegd. Ik ga een boek over een heks schrijven. Dat is eigenlijk alles. Oké, ik heb een paar ideeën die erin voor gaan komen maar dat is de uitleg die je niet krijgt. Met ongeveer dezelfde hoeveelheid voorbereiding heb ik tenslotte “Zonnewereld” geschreven en ik vind dat dat verhaal knap uit de verf is gekomen. Ja ja, ik weet het, jullie hebben daar nog niets van gezien maar dat komt goed. Wacht maar tot half december. En niet zeggen dat je dat hier gehoord hebt! 😉

 

Zoek je een avonturier op papier?

Zoek je een avonturier op papier?

Zeg nou “ja”! Waarom? Omdat het bijna kan!

Gezocht Avonturier papier 01

Ja.

Dat is ‘m dan. Ik heb ‘m net opgehaald bij tante Pos en met bijna trillende handen uitgepakt.

Jullie hebben gelijk:

ik vind ‘m ook mooi!

En het is een aardige pil geworden:

Gezocht Avonturier papier 02
387 bladzijden!

Het heeft even geduurd maar dan heb je ook wat.

Veel werk, zo’n boek schrijven. Het corrigeren is onderhand nog meer werk, en dan de omslag. Ik ben in elk geval 300% in mijn nopjes met het resultaat van buiten.

Nu nog door de binnenkant heen om zeker te zijn dat die ook allemaal is zoals ik het wil hebben en dan kan ook deze uitgave de wijde wereld gaan veroveren. Want jullie kopen natuurlijk allemaal een exemplaar, net als een van “Gezocht: held“. Toch? 😀

Niet enkel praten over boeken…

Nee, beste lezer, dat zit er niet in.

Ik ga niet enkel praten over boeken. Ik schrijf ze niet alleen maar ik maak ze ook. (Met een heel klein beetje hulp van de papier- en inkthandel.)

Ik ben net weer een paar dagen lekker bezig geweest met de binnenopmaak van de papieren versie van, jawel, “Gezocht: avonturier”. (Jeweetwel, dat boek wat als e-book al te koop is bij The BlackSheep Indie.)

En niet alleen de binnenkant is nu ‘klaar’, ook de buitenkant. Hoop ik. Het is me een partij gepriegel voor die buitenkant klopt. De maten moeten kloppen, vooral de rug van het boek is belangrijk. Daarvoor moet je weer het aantal bladzij weten, en de dikte van het papier, en voor je het weet zit je te rekenen als een computer. Milimeters naar inches naar DPI, de hele rimram. Ja, ik spreek behoorlijk vaktermen intussen.

Al met al dus een hoop plezier (en soms een hoop gegodver als het weer eens net niet klopt). Nou komt dat laatste amper voor hoor. (Het is maar goed dat je niet hier was om het te checken. 😉 )

In elk geval lijk ik het goed te hebben gedaan, tot en met het kopen van het ISBN. Nee, niet het ISBN nummer. De N staat al voor Nummer en wie wil er nou een Internationaal Standaard Boek Nummer Nummer? Ik niet. Weet je wat dat extra kost?! Nou dan.

Ik heb net de proefdruk van “Gezocht: avonturier” besteld.

Nou nee, niet “o, fijn”. Nou begint het nagelbijten weer van voren af aan omdat ik nu wil weten hoe het eruit ziet. Niet wachten op de drukker en zo. Maar ja, daar is niet veel aan te doen dus ga ik maar vrolijk door met… schrijven of zo. Of de binnenkant van Zonnewereld opmaken. En de omslag maken. Allemaal plezier, weet je… 😉

Paul

Wie is er voor papieren boeken?

Wie is er voor papieren boeken?

Ja, dat vraag ik me echt regelmatig af.

Ikzelf zie e-boeken wel zitten, die nemen minder plaats in, maar papieren boeken hebben toch wel wat. Je hebt wat om vast te houden, iets tastbaars.

Daarom maak ik van elk boek dat ik heb geschreven en uit ga brengen ook een papieren exemplaar. Al verkoop ik er maar één (aan mezelf), dan heb ik iets om op de plank te zetten. Naast al die andere boeken.Mijn boeken

Zeg nou zelf: dat ziet er toch representatiever uit dan een lijstje titels op een scherm? En dat zijn ze nog niet eens allemaal volgens mij, maar het past niet meer allemaal op een plank.

Geen punt, nog genoeg planken, en anders gaan er een aantal andere, oudere boeken van andere schrijvers naar een andere plek. Daarom ben ik dus bezig om van “Gezocht: avonturier” en ook van het nog niet verschenen “Zonnewereld, Schaduwwereld” papieren versies te maken. En geloof me, dat doe je niet voor je lol tenzij je masochistische neigingen hebt. Wat een takkeklus om dat goed te krijgen!! Maar geloof me: als je dan na al dat geploeter, gevloek, gezucht en gepruts (en een tijd wachten tot de drukker en de post hun werk gedaan hebben) een perfect uitziend boek in je handen hebt, een dat je zelf van A tot X gemaakt hebt (proefleZers en andere helpende handen/ogen krijgen de Y en de Z van me), dan is het toch wel een kick hoor.

Zuchten en steunen?

Ik hoor het al. Nooit een boek geformatteerd, he? Of een omslag ontworpen en op maat gemaakt.

cover zonnewereld

Het is een ongelofelijk gepriegel, geprungel, gepruts, gepas en gemeet. Pixels uitrekenen, DPI aanpassen, lengtes, breedtes, en dan zegt de drukkerpagina voor de zesde keer dat het niet goed is. Hou dan je gezicht maar eens in plooi en je taal netjes. (Advies: stop je oren maar dicht, ik ga door.) Niet te geloven he, als je het eindresultaat ziet? (Geintje, het is nog niet af. Maar nu zie je al wel hoe de omslag van Zonnewereld ongeveer gaat worden.)

In dit ‘simpele ding’ zit dik 2 maanden werk. Maar het is het waard. En voor “Avonturier” mag dit ook nog een keer dunnetjes maar dat is minder werk. Waarom? Zeg ik lekker niet. 😀

Ik sluit af met dit plaatje: 

Wat het is zeg ik niet. Daar kom je nog wel achter. Als Zonnewereld af is. Dus als het te koop is: wel aanschaffen want er komt gegarandeerd een overhoring! Oja… die molen… dat is de molen hier in Cuijk. Mooie molen. Komen en bezoeken! Elke zaterdagochtend open. 🙂

Tot later!
Paul

Gezocht: avonturiers!

Ja! Het is zover!

“Gezocht: avonturier” is vanaf nu beschikbaar!

Na heel wat schrijf- en denktijd is dit boek dan realiteit geworden en het is voorlopig exclusief te vinden bij de BlackSheepIndie.

Wil je meer weten over de avonturen van Sabas en zijn Reny, klik dan snel op de link. Wil je beide boeken kopen dan hebben we een mooie combi-aanbieding voor je!

Gezocht: lezers

Hallo allemaal,

Wat een titel, hè? Gezocht: lezer. Ja, daar bedoel ik iedereen mee, en de reden is het vervolg op Gezocht: held dat over een paar dagen uitkomt!

Dit is ‘m dus. De cover voor het nieuwe boek. Op 15 augustus rent dus iedereen met muis in de hand naar The Blacksheep Indie om het te kopen. Er is dan trouwens een leukigheidje voor iedereen die het eerste boek nog niet heeft gelezen maar dat zien jullie dan wel.

Mocht je al nieuwsgierig zijn (en wie is dat niet?) dan kun je hier alvast een preview downloaden. De eerste hoofdstukken van het nieuwe boek.

Tot over een paar dagen bij de release van “Gezocht: avonturier”!

Weer wat nieuws. Oud nieuws is tenslotte ook nieuws.

Nieuws is nieuws is nieuws.

Ja, daar is-ie weer. Zonnewereld, Schaduwwereld.

De eerste controles beginnen nu aan een eind te komen. Nog 2/3 van het laatste hoofdstuk en dan zijn de ergste fouten er wel uit.

HellehondDaarna ga ik aan de slag met de opmerkingen van een aantal mensen die het verhaal alvast hebben gelezen. Die hebben me de zwakke plekken aangewezen en plekken waar het een en ander aan mankeert.

Iedereen die daarmee geholpen heeft: hartelijk bedankt!

Ondertussen ben ik ook bezig met het bedenken en maken van de omslag voor dit boek. Teveel ideeën en te weinig tijd om daar echt achteraan te gaan, dus daar gaan nog wat weken Emoji tandeninzitten. Niet getreurd, het boek is toch nog niet klaar. Als me dit allemaal voor het einde van dit jaar lukt ben ik al dik tevreden.

Oja, over dat schatje hierboven: die kwam tevoorschijn toen ik op hellehond zocht. En nee, de hellehonden in mijn verhaal zien er niet zo uit. Ik bedenk ze zelf wel; da’s veel leuker dan een beeld van iemand te pikken, en ook wel zo netjes.

Nog een tip van de sluier? In het verhaal zitten elfjes. Nou ja… elven. En het zijn geen lieverdjes. Zeg maar rustig etterbakkies met een grote bek. Meer vertel ik er niet over hoor! Dan is de lol eraf!

Even iets heel anders.

Omdat ik toch niets te doen heb (ja, lach maar, ik doe mee) ben ik naast de nieuwe fantasy-serie ook aan… drumroffel… een toneelstuk begonnen.

toneel

Dat is toch wel wat anders om te schrijven. Ik heb dus maar een boek gekocht om na te lezen wat ik eigenlijk aan het doen ben. Daaruit kwam dat ik het verkeerd aan het doen was dus ben ik opnieuw begonnen. Het lijkt er nu een stuk meer op.

Binnenkort dus in een theater. Nou ja, binnenkort is misschien wat optimistisch maar het is wel een uitdaging. Of het wat wordt weet ik niet eens, dus wie het weet mag het zeggen. (Niet flauw doen en wachten tot het duidelijk is!)

Nou, dat was het wel weer voor deze keer. Ik had eigenlijk het idee om in plaats van zo’n bak tekst eens een video-blog neer te zetten maar wie wil dat nou zien. Dan maar zo, toch? 😀

Groetjes en tot de volgende keer!!

Paul