Wat er zoal te beleven is in schrijfland, en nog wat

Beste lezer,

Het lijkt alsof ik geen bliksem uitvoer. Technisch klopt dat, want uitvoeren is ook exporteren en dat doe ik echt niet. Ik zou niet weten wat ik zou moeten exporteren. Misschien is geitenkaas iets. O nee, dat moet je hier importeren, hè?

geitenkaas
Geitenkaas

Nou, toch ben ik bezig, hoe ongelofelijk het ook klinkt. Om te beginnen even een ‘wapenfeit’: gisteren heb ik de halve marathon gewandeld, in Egmond aan Zee. Daarvoor had ik een sponsorpagina opgezet bij het reumafonds en ik ben trots te mogen zeggen dat er een prachtig bedrag is gedoneerd. Mijn enorme dank aan iedereen die me hiermee een hart onder de riem heeft gestoken (en zere voeten heeft bezorgd maar dat was maar tijdelijk 😉 ). Enorme dank gaat uit naar The BlackSheepIndie, die me een enorme boost hebben gegeven. 🙂

Verder… misschien weet je nog dat ik ooit eens een kinderboek heb geschreven. Charisma, de jonge heks. Toendertijd heb ik jaren (letterlijk!) gestoken in het vinden van iemand die voor dat boek tekeningen wilde maken. Ik heb een aantal tekenaars gevonden maar die haakten telkens na een aantal maanden af en dat is, op z’n zachtst gezegd, niet erg leuk. Maar! HoeraDaar is nu verandering in gekomen! Iemand is volop tekeningen aan het maken! Jippie en hoera alom, al is dat amper genoeg lof om te tuiten!

Er gaat dus ooit een nieuwe versie van Charisma uitkomen met echte tekeningen. Om je een indruk te geven laat ik er hier een zien. Niet verder vertellen hoor!

Charisma 4

Geweldig toch? 😀

Tenslotte kan ik melden dat ik Kobie weer opgepakt heb. Wie Kobie is? Dat is een hoofdpersoon uit het Nederlandse Nanowrimo-verhaal van vorig jaar. Dat ging een tijd heel hard en opeens liep ik tegen een blokkade aan. Ik wist waar het verhaal heen moest maar hoe ik daar moest komen… echt een raadsel met turbo. Een paar dagen geleden kreeg ik een idee, ging als een malle aan het schrijven en… vandaag gebeurde er iets in het verhaal waar ik van opkeek. Dat gebeurt wel vaker hoor; dan schrijf ik iets heel anders dan wat ik in mijn hoofd heb. Het verhaal heeft het tenslotte voor het zeggen, ik lever enkel de vingertjes.

Nou, dat was ‘m weer even voor vandaag. Fijne dag nog en tot de volgende keer!

Ergens moet de kneep zitten

Beste lezer,

Waar zit ‘m de kneep? En wat is die kneep eigenlijk?

De kneep is ‘het scharnier’ van een gebonden boek. Omdat een plaatje vaak helpt krijg je hier een plaatje. Van de kneep:

kneep

Zo, is dat alvast duidelijk. Niet meer vergeten.

Nu waarom deze omhaal van woorden en een plaatje nodig is. De reden is De Kneep. De Kneep is de naam van een groep regionale schrijvers uit het Land van Cuijk en omstreken. Waarom dat belangrijk is? Nou, bijvoorbeeld omdat ik bij die groep schrijvers hoor. En onderhand nog belangrijker: de schrijvers en schrijfsters van De Kneep hebben de pennen ineen geslagen en met vereende krachten een boek bij elkaar geschreven. Een boek vol verhalen en gedichten over de natuur in de wijdste zin van het woord.

Schrijven als tweede natuur

En zo ziet dat eruit. Voorlopig.  ’t Is een plaatje. En dat letterlijk, want het boek is pas vanaf 10 maart 2018 te koop dus alles wat ik nu kan laten zien is dit plaatje. Daarom is het een plaatje.

Ja. Want je wilt natuurlijk weten of ik ook een bijdrage heb geleverd aan dit boek. Het antwoord heb je dus bij deze. Ik heb een kort verhaal geschreven dat in dit boek verschijnt.

Zo, zijn jullie allemaal weer op de hoogte van het reilen en boekenzeilen.

Alvast een fijn weekend!

Paul

Ontmoeting met de molenaar. Geloof het of niet!

Het is echt gebeurd. Als je ‘Zonnewereld, Schaduwwereld‘ hebt gelezen dan weet je pas echt wat dit betekent. Vanmorgen heb ik De Molenaar ontmoet.

Ik geef toe dat dit niet de eerste keer was maar het is toch altijd leuk.

Overhandiging bij de molen

Vandaag heb ik een gedrukt exemplaar van het boek overhandigd aan de molenaar van onze plaatselijke molen. Daar heb ik veel informatie over molens gekregen dus vond ik dat wel zo netjes.

Stefan en Bianca, hartstikke bedankt!

Wie gaat er mee naar de Schaduwwereld?

Het boek is er!

Ben je niet bang? Heb je lef? Zie je het wel zitten om wat enge dingen mee te maken?

Zonnewereld, Schaduwwereld is vanaf nu te koop. Als e-boek bij The BlackSheep Indie, en als paperback bij MijnBestseller.

De papieren uitgave gaat ook bij Bol.com verschijnen maar dat duurt nog even. Computers, he, dat gaat allemaal niet zo snel. 😉

Andere e-bookwinkels volgen over een tijdje!

 

Als je wilt weten wat boek-blogster Veronique Jansen van dit boek vond kun je dat op haar website nalezen. Ik haal even brutaal aan:

Het is beeldend geschreven en dit komt vooral tot uiting bij de beschrijving van de vreemde wezens. Hier komt de fantasie van Paul tot leven.

Snel lezen dus! 🙂

Zonnewereld, Schaduwwereld. Het avontuur op papier.

Jaaa, het is bijna goed. Nog niet helemaal maar vandaag kreeg ik de proefdruk binnen. Kijk eens:

zonnewereld

Het boek gezien op de rugleuning van mijn zitbank. (Zo weet je dat ik zoiets dus ook heb.)

zonnewereldHier een blik op de rug. Dat was ook een aparte opgaaf.

Een deel van de molenwiek loopt erop door. Ik vond dat wel wat hebben, dus heb ik het zo gemaakt.

🙂

zonnewereld

 

 

 

 

 

 

Een voorproefje van de binnenkant. (Evelien, ze weten het nu allemaal! 😉 )

Ik moet nog een paar kleine dingetjes aanpassen en verbeteren maar ik ben hier heel blij mee. 🙂

Bijna is het zover. Zeg maar “Dag, Zonnewereld”…

Bijna is het zover.
Zonnewereld, Schaduwwereld.

Volgende week, mensen. 15 december. Dan komt het e-boek uit. Ja, E-BOEK. Ik wrijf het er nog maar eens in. Het papieren exemplaar is nog lang niet klaar.

Waar is het te koop? (Hebben jullie niet opgelet???)  Bij The BlackSheep Indie natuurlijk. Dat heeft voorlopig het alleenrecht op dit boek. Amazon-lezers moeten nog even geduld hebben.

Wat kun je verwachten van dit boek?

Wat doe jij als in de bibliotheek iemand vraagt: “Help je mij om monsters te bestrijden?” Het groepje mensen dat dit overkomt stapt een avontuur in waar ze niet eens van durven te dromen.

Monsters en andere vreemde wezens, gevaar en ontvoering; de strijd tegen het onheil uit de Schaduwwereld vraagt heel wat van de groep.

Zou jij er klaar voor zijn? Zou jij dat avontuur aangaan? Ga mee naar de Schaduwwereld en beleef het zelf!

Ben je nog niet overtuigd?

Als je nog meer wilt is hier het begin van het eerste hoofdstuk:

1. De molen.

“Hé, wat is er met jou aan de hand?” Gerda keek Mischa aan die met zijn zakdoek zijn gezicht af stond te vegen. “Dat lapje heeft geen zin. Jij moet chemisch gereinigd worden. Ik had je nog zo gewaarschuwd, maar je wilde niet luisteren.”

Yigit grinnikte. “Hij heeft meer aan een zwaailicht en een megafoon. Anders hoort-ie het niet.”

Mischa keek driftig naar de Turkse man van zijn team. “Wil jij alsjeblieft je bek houden. Het was heftig vannacht, ik ben hartstikke kapot.” Hij klonk geïrriteerd. “Waar zijn Ashna en Rob?”

Gerda haalde haar schouders op. “Misschien moeten ze een omweg nemen. De afspraak was om niet op elkaar te wachten dus vertrekken we nu.” Ze liep naar de deur en tikte een code in op het paneel ernaast. Het slot klikte. “Komen jullie nog? En kijk jij een beetje uit met je hand, Yigit?”

Yigit knikte. De hand met de zakdoek erom gebonden hield hij voorzichtig vast. De oorspronkelijk witte zakdoek was veel te rood naar Gerda’s zin.

Nadat de groep het halletje in was gegaan, controleerde Mischa of de deur goed dicht zat. Daarna klommen ze de trap op naar de molen. Het was er stil. Precies goed. Gerda keek even omhoog naar de indrukwekkende, houten constructie van de molen. “Bijzonder. Het blijft bijzonder.”

“Best,” mopperde Mischa die echt moe was. “Blijf jij maar kijken. Ik ga douchen en dan pitten.” Daar waren ze alle drie wel aan toe. Mischa viste een sleutel uit zijn zak en maakte de grote, houten buitendeur open. “Hup. Eruit allemaal.”

“Jezus, doe effe rustig,” mopperde Gerda op haar beurt terwijl ze de molen verliet. “Je bent hier de baas niet.” Ze knipperde tegen het zonlicht dat hen begroette.

Yigit hield de zon met een opgeheven hand uit zijn ogen. “Ik wil jullie vandaag niet meer zien. Tenzij er iets gebeurt. Dan zien we elkaar hier weer. Ik hoop het niet.”

“Ik ook. De groeten, mensen. Ik ga douchen,” zei Mischa. “Ik voel me alsof er van alles in mijn haar zit.” De twee anderen wensten hem een fijne dag waarna de lange knaap wegbeende.

“Ik weet niet wat er met hem aan de hand is,” zei Yigit. “We moeten eens met hem praten. Hij maakte bijna een paar stomme fouten vandaag.”

Gerda beet op haar onderlip en knikte. Mischa had het team vandaag een keer bijna in gevaar gebracht. “Moeten we het binnenkort met hem over hebben, maar niet nu. Ik ga ook naar huis. Tot later. En laat de dokter naar die hand kijken. Die ziet jou tegenwoordig verdomme vaker dan je vriendin. Je moet echt wat voorzichtiger worden, Yigit.”

Yigit keek schuldbewust. “Is goed. Morgen als eerste. Güle güle. Tot ziens.”

En als je nog meer gratis wilt…

Vind je het nog niet genoeg? Klik-ren dan naar The BlackSheep Indie en haal gratis het preview-exemplaar op (let op, EPUB!) met nog meer vooruitkijkplezier!

Nanowrimo: het einde. En nog wat over Zonnewereld, Schaduwwereld

Nanowrimo – het einde van November

Nanowrimo 2017 stats

Zo ziet het er dus uit als ik een keer gek doe voor Nanowrimo. Ik houd me niet zo aan de geplande tijdlijn, ik stuif er als een malloot overheen. Ik heb ondanks dat niet mijn doel helemaal gehaald. Het doel van Nanowrimo is minimaal 50.000 woorden. Omdat ik twee verhalen schreef hoopte ik op 100.000 woorden. Ik ben bij de 95.292 blijven steken. Drukte op verschillende fronten heeft daaraan ‘bijgedragen’. Nou ja, die laatste loodjes haal ik nog wel in; de verhalen zijn nog lang niet klaar.

De verhalen

HeksJa. Twee stuks. Een Engels en een Nederlands, beide over heksen. Het Engelse zal ik op mijn Engelse blog nog uitgebreider bespreken, maar niet nu nog niet. Het Nederlandse wordt wel aardig denk ik. Een alfa-lezer (iemand die de hoofdstukken onderhand vers van de schrijfpers leest) is aardig enthousiast. Ik moet het zelf nog even zien maar het geeft hoop. Er moet wel wat aan verspijkerd worden. De hoofdpersoon werd opeens een jaar of 4 ouder na 5 hoofdstukken. Zoiets kan gebeuren.

December wordt spannend.

Want in december komt “Zonnewereld, Schaduwwereld” eindelijk uit. Ik heb vanmorgen de e-boek-bestanden naar de grote cheffin van The Black Sheep Indie gestuurd zodat ze het een en ook het ander voor elkaar kan boksen voor de grote dag. (15 december 2017, zet het in je agenda en je telefoon, niet vergeten, abonneer je op mijn lijst, volg me op Twitter en kijk af en toe op mijn Facebook-pagina!) Vooral alles doen, want anders stuur ik een Hellehond op je af en komt er een Grauwe Dwerg op je resten kauwen. Je bent dus gewaarschuwd!

Papierenboekenfans (mooi scrabblewoord) moeten nog even wachten als het 15 december is. Dat zit nog in de steigers en die zijn hoog dus duurt het even want ik moet telkens naar boven klimmen. Maar ook dat komt goed want geduld is een schone zaak. (Jullie geduld dus, niet dat van mij want wat je niet hebt kan niet schoon zijn.)

 

JAAA! Het gaat er dan eindelijk eens van komen! Zonnewereld, schaduwwereld!

Zonnewereld, schaduwwereld

Misschien ben ik een beetje te enthousiast maar dat is niet mijn probleem.

Zonnewereld, schaduwwereld“, mijn nieuwste Nederlandse urban fantasy, gaat volgende maand als e-book uitkomen! De papieren variant laat nog even op zich wachten; dat is heel wat werk waar ik nog niet aan toe ben gekomen.

En ja, dit is de omslag!

Ik ben nog verbluft over hoe dit boek tot stand is gekomen. Het begon tenslotte met ‘Misschien zou het leuk zijn eens een boek over molens te schrijven…’

Molens? Waarom molens?

Tja… om de heel eenvoudige reden dat ik bij een molen meel haal om mijn brood van te bakken. En dat is niet de molen hier rechts, maar de molen op de omslag. De molen Jan van Cuijk. Zelf gefotografeerd.

Molens zijn bijzonder. Ze kunnen makkelijk uit elkaar worden gehaald en verplaatst (is met de Cuijkse molen ook gedaan toen die hierheen kwam), ze zijn schoon (windenergie dus geen uitstoot tenzij meelstof uitstoot is) en… ze kunnen meel malen. Da’s voor brood best handig.

Wat is Urban Fantasy?

Ik snap dat niet iedereen weet wat Urban Fantasy is. Het is een stijl binnen de fantasyboeken waarin het verhaal zich deels in onze eigen, bekende wereld speelt en deels in een fantasiewereld. Als je dus leest over trollen, giftige dwergen, pratende paddenstoelen en vliegende gorilla’s, dat is het fantasiedeel. Tenzij je ergens woont waar die inheems zijn. In dat geval kom ik graag eens kijken als het veilig is.

Wat is de Zonnewereld?
En wat is de Schaduwwereld?

zonDe Zonnewereld in dit verhaal is het ‘urban’ deel van het boek. Onze eigen wereld, met auto’s, smartphones, zweefdwergen en weerwolven – o nee, die twee niet.

De Schaduwwereld heeft geen auto’s en het is er nogal donker. Meer vertel ik er even niet over, dat komt nog wel, later, als we dichterbij de publicatiedatum komen. (15 december 2017, opschrijven dus!)

En voor je je op vliegende gorilla’s verheugt: die zijn er niet.
Hoop ik.

Nanowrimo en een nieuw woord. Voor mij in elk geval.

Ja, daar ben ik weer. Het is even geleden en dat heeft een reden.

Denk nou niet dat dit hele ding in dichtvorm gaat, al is het de Sint die straks voor de deuren staat.

Nanowrimo.

Met Nano gaat het goed. Kobie, het Nederlandse verhaal, loopt lekker door en ook voor op het Engelse verhaal. Ook dat heeft een reden. Een andere dan die hierboven. Die van hierboven is nanowrimo; ik kan tenslotte niet alles tegelijk schrijven. Bij Kobie kan ik lekker freewheelen (vrijwielen in goed Nederlands) op de heksentoer. Leuk, leuk, al zitten er ook scherpe kantjes aan het verhaal. Voorzichtig het boek vasthouden dus, je bent gewaarschuwd.

Nieuw woord geleerd vandaag!

Ik was heel druk aan het schrijven (oké, even op Twitter aan het kijken) toen opeens het woord rattentaxi voorbij kwam. Wat? Even opzoeken dus.

rattentaxi

Wat blijkt dat te zijn: een gelegenheid verlaten zonder afscheid te nemen. Dat doe je b.v. als je niet wilt dat mensen in de gaten hebben dat je gaat omdat het anders lastig wordt, of omdat je het niet leuk vindt daar en met de stille trom (in dit geval taxi) wilt verdwijnen.

Zeg maar eens dat je hier nooit wat leert!

Nanowrimo. Dag 10. Het gaat door.

Nanowrimo 2017.

NanowrimoYep, daar gaan we weer en zijn we weer.

Het gekkenhuis is in volle gang. Het Nanowrimo’t als een dolle. Ik heb bijna 38.000 woorden geschreven op dit moment. Voor een enkel verhaal zou de grens vandaag op 17.700 liggen dus voor mijn twee verhalen lig ik lekker op schema. Met gepaste, Nederlandse trots kan ik melden dat Kobie de leiding heeft.

Kobie is de hoofdpersoon in het Nederlandse verhaal. Een heksenverhaal. Als je niet van heksen houdt dan pas je je maar aan of je stopt maar met lezen, ik ga gewoon door. Heks, heks, heks. Zo, doe er je voordeel mee. 😀

Moderne heks.

Moderne heks
Niet Kobie.

Kobie is een moderne heks. Niet precies zoals deze maar in elk geval heeft ze geen zwarte hoed, geen kromme neus en geen harige wratten. Ik zeg nou wel “is” maar ik bedoel eigenlijk “wordt”. Eigenlijk bedoel ik helemaal niets want dan hoef je het verhaal niet meer te lezen. Ze werkt in elk geval bij in een boekwinkel. Hmm, opeens schiet me iets te binnen waar ik rekening mee moet houden. Wat? Nee, dat zeg ik lekker niet. Het is niet de bedoeling dat ik hier op mijn eigen blog ga staan zitten worden uitgelachen!

Het is in elk geval een bijzonder verhaal aan het worden dat twee keer van gedachten is veranderd. Hopelijk zijn we er nu met z’n allen uit want ik vind het toch wel prettig als ik weet waarover ik ga schrijven. Tot nu toe zit het wel goed. Gelukkig. Eindelijk.

Hier houd ik het maar even bij want alles wat ik hier neerzet telt niet mee voor Nano en dat is jammer.

Tot de vogelende keer! (En ja, ik weet dat dat fout is. Leef er maar mee.)